برگزارکنندگان کنفرانس در پی بررسی تحولات هر دو افلاطونیسم ـ افلاطون‌گرایی ـ و ارسطو گرایی در سراسر دوره‌های بعد از یونان، عربی، لاتین و مدرن تا فلسفه قرن بیستم هستند. سخنرانی‌ها در زمینه انتقال، تدوین و نوآوری در فلسفه افلاطون و ارسطو است.

علاقه‌مندان می‌توانند با ارسال چکیده آثار خود به آدرس ایمیل paola.rumore@unito در این کنفرانس مشارکت کنند. مهلت ارسال آثار تا پایان روز ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹ است.

برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس https://philevents.org/event/show/72918 مراجعه شود.

نوشته کنفرانس ارسطوگرایی و افلاطون‌گرایی در تاریخ فلسفه برگزار می‌شود اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

حسین هوشمند دکترای دین و فلسفه اخلاق تطبیقی که رساله دکتری خود را در تبیین و دفاع از نظریه جان رالرز درباب عدالت جهانی و حقوق بشر به رشته تحریر درآورده، در این نشست سخنرانی می‌کند. 

حسین هوشمند که فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های تهران، کنکوردیا و مک‌گیل است در حوزه‌های فلسفه سیاسی معاصر، فلسفه اخلاق و فلسفه حقوق پژوهش می‌کند و مقالاتی در این زمنیه‌ها تالیف و منتشر کرده است.

نشست «به سوی یک نظریه رالزی درباب توسعه پایدار» روز دوشنبه هفدهم تیرماه ساعت ۱۵ تا ۱۷ در کتابخانه ملی ایران برگزار می‌شود.

نوشته حسین هوشمند از نظریه رالزی درباب توسعه پایدار می‌گوید اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

این دوره با حضور «فرزام پروا» روانکاو و روانپزشک برگزار خواهد شد. دوره‌های کوتاه مدت آشنایی با آرای لکان با عنوان «از لکان متقدم تا لکان متاخر» از یکشنبه ۲۶ خرداد تا یکشنبه ۳۰ تیر از ساعت ۹ تا ۱۱ صبح در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این دوره، اطلاعات بیشتر را در این زمینه از مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران دریافت کنند.

نوشته دوره‌های آشنایی با آرای لکان برگزار می‌شود اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

بویکه بارین، محمدرضا حسینی‌بهشتی و علی‌اصغر مصلح سخنرانان اولین روز این همایش خواهند بود که ساعت ۱۶ تا ۱۷ و ۳۰ دقیقه روز شنبه ۲۵ خردادماه در موضوع «حقیقت: جامعه، فلسفه، سیاست» سخنرانی می‌کنند. برنامه دیگر سخنرانی‌‌ها نیز متعاقبا اعلام می‌شود.

همایش «جهانی شدن و کانون فرهنگ‌های بدیل؛ گفت‌وگوهای فرهنگی ـ تمدنی ایران و آلمان» با همکاری مؤسسه مطالعات آسیا و آفريقا دانشگاه هومبولت برلین برگزار می‌شود. 

نوشته همایش «جهانی شدن و کانون فرهنگ‌های بدیل» اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

محمدرضا مریدی مولف اثر، نعمت‌الله فاضلی، امیر مازیار و کامبیز موسوی مقدم در این نشست حضور دارند و درباره کتاب سخنرانی می‌کنند. علاقه‌مندان برای حضور می‌توانند از ساعت ۱۷ به نشانی دانشگاه هنر، پردیس باغ ملی، پژوهشکده هنر مراجعه کنند.

کتاب «گفتمان‌های فرهنگی و جریان‌های هنری ایران: کندوکاوی در جامعه‌شناسی نقاشی ایران معاصر» اثری از محمدرضا مریدی است. این کتاب به بررسی تحولات گفتمانی در جامعه ایران براساس شرایط سیاسی حاکم بر آن می‌پردازد و نقش قدرت را در شکل گیری جریان‌های هنری و جریان های مقاومت مورد بررسی قرار می‌دهد. نویسنده با نگاهی ساختاری و تاریخی به هنر ایران، نقش شرایط اجتماعی و سیاستگذاری‌های فرهنگی را در شکل گیری سبک‌های گوناگون و محتوای آنها به بحث می‌گذارد و بر شرایط تولید متن هنری تمرکز می‌کند. نقاشی شاخه‌ای از هنر است که مریدی در کتاب خود به آن پرداخته است.

نوشته «گفتمان‌های فرهنگی و جریان‌های هنری در ایران» روی میز منتقدان اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

در این کرسی علمی حجت‌الاسلام محمدتقی سهرابی‌فر به عنوان ارائه‌دهنده، عبداله نصری و حجت‌الاسلام قاسم ترخان به عنوان ناقد حضور خواهند داشت. دبیر علمی این کرسی، حجت‌الاسلام محمد کاشی‌زاده است.

کرسی علمی ترویجی «گذر از ذات‌مندی ارسطویی به فطرت‌مندی قرآنی» یکشنبه ۲۶خرداد ماه جاری از ساعت ۱۰ و ۳۰ دقیقه تا ۱۲ و ۳۰ دقیقه با حضور استادان حوزه و دانشگاه، دانشجویان و دانش‌پژوهان در سالن فرهنگ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی دفتر قم به نشانی بلوار ۱۵ خرداد، کوی شهید میثمی و همزمان به صورت ارتباط ویدئو کنفرانس با دفتر تهران برگزار خواهد شد.

حضور علاقه‌مندان در این کرسی بلامانع است.

نوشته کرسی گذر از ذات‌مندی ارسطویی به فطرت‌مندی قرآنی برگزار می‌شود اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

محور موضوعات کنفرانس شامل، سیاست هویت، طبیعت سیاست هویت، سیاست هویت و نظریه‌های معاصر، سیاست هویت، سوسیالیسم و دموکراسی، سیاست ضد نژادپرستانه، فمینیستی و زیست محیطی، جنبش هویت جدید، تاریخچه سیاست هویت، سیاست هویت معاصر و تأثیرات آن، نظریه اجتماعی و سیاسی، هویت سیاسی و اقتصادی، سوسیال دموکراسی و سوسیالیسم لیبرال، سوسیالیسم و جنبش‌های اجتماعی پیشرفته، جنبش‌های حقوقی مدنی، نئومارکسیست جدید چپ، حقوق مدنی و قدرت سیاه‌پوستان و تأثیر سیاست‌های هویت بر نهادها و فرهنگ‌های آمریکایی است.

علاقه‌مندان به موضوعات فوق می‌توانند با ارسال آثار خود به نشانی https://waset.org/conference/۲۰۲۰/۰۹/zurich/ICIP در این کنفرانس مشارکت کنند. مهلت ارسال آثار تا پایان روز ۳۰ مه ۲۰۱۹ است.

برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس https://waset.org/apply/۲۰۲۰/۰۹/zurich/ICIP?step=۲ مراجعه شود.

نوشته کنفرانس بین‌المللی سیاست هویت برگزار می‌شود اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

محمد جواد کاشی و دیگران هم خوانش‌هایی فوکویی از ایران پساانقلاب اسلامی ارائه کرده‌اند. با این حساب ما تا این لحظه خودمان را در ترازوی فوکو سنجید‌ه‌ایم. میزان مطالعات فوکویی در ایران بیشتر از آن است که بشود یکجا همه آنها را توضیح داد. خوانش فوکویی از ایران معاصر از جمله سکه‌های رایج در بازار اندیشه و تحقیقات در ایران امروز است. زبان خلاق و مهیج فوکو به دل بسیاری از ایرانیان نشسته است. لابد تناسبی میان این زبان و حال و روز ما وجود دارد که این گونه فوکویی سخن می‌گوییم.

نجف زاده که برنامه مفصلی برای مطالعه «زیست-قدرت ایرانی» دارد می خواهد خوانشی انتقادی از تاریخ فرهنگی ایران معاصر ارائه کند و این کتاب نخستین گزارش اوست. این مطالعه جای حرف و حدیث زیاد دارد و درباره او هم بسیار خواهند گفت. او در پوشاندن قبای فوکو بر تن «سیاست دانش» و «سیاست فرهنگی پهلوی‌ها» زیاده روی کرده و گزینشی هر چه نیاز بوده است و نظریه و زبان فوکو طلب می‌کرده از میان اسناد و روایت‌های این دوره انتخاب کرده است. نجف زاده برخی اقتضائات تاریخی دولت ملت سازی‌ها را نادیده گرفته است. بگذریم؛ در اینجا قصدم نقد کتاب او نیست. این کتاب خواندنی است و عبرت آموز.

سخن نجف زاده این است که «سیاستگذاری های فرهنگی آمرانه» و شاهی تمام «رژیم دانایی» پهلوی‌ها  را شکل داد که در نهایت علی رغم سرمایه گذاری‌های بزرگ، حکومت پهلوی‌ها نتوانست برای این رژیم ثبات و پایداری ایجاد کند. نجف زاده نشان می‌دهد به تعبیر خودش «راه شاهانه بی سرانجام است» (ص ۳۵). 

کتاب تلاشی است برای نشان دادن «چگونگی» و «سازوکارهای» دستگاه های ایدئولوژیک دولتی برای به انقیاد درآوردن انسان ایرانی و روایتی است از این که چگونه «در دوران پهلوی، نهادهای علم و آموزش در پیوند با قدرت سیاسی قرار می گرفتند» (ص ۱۶) و در نهایت «دانش رسمی» را شکل می‌دادند. سخن نجف زاده با نقد مایکل اپل در کتاب «دانش رسمی» (1397) همسوست که این دانش در نهایت چالش‌ها و بحران‌های بزرگ می آفریند.

نکته مهم این است که «دانش رسمی» را به تعبیر جمشید بهنام «تکنوکرات‌های برنامه ریز» پهلوی‌ها پیش می‌برند و باز به تعبیر بهنام (که در سال ها ۱۳۴۷ زمان کوتاهی دبیر شورای عالی فرهنگ و هنر شد) همین تکنوکرات‌ها کار را چنان پیش بردند که «به مرحله بحرانی رسید».

نجف زاده می‌خواهد با حفاری‌های مفهومی و تاریخی و به قول خودش «باستان شناسی در زمین فرهنگ ایران جدید» (18ص) نشان دهد که چگونه «کار به بحران رسید». او نشان می‌دهد که در این دوره دو جریان حداقل در درون حکومت پهلوی‌ها وجود داشت؛ یکی جریانی که نسبتا مستقل تر و نقادانه تر می‌اندیشید و اندکی واقع گراتر بود و نجف زاده پرویز ناتل خانلری را نماد آن می‌دانست؛ کسی که «سازمان پژوهش‌های فرهنگی و علمی ایران معاصر را با نگاهی بلند مدت و با حمایت از نسل جدید پژوهشگران ایران شناسی و اسلام شناسی تحکیم می بخشید» (ص ۲۳)؛ و جریان دوم، جریانی که «علم را ایدئولوژیک می‌بیند» و شجاع الدین شفا («نماد مدیر فرهنگی دولتی») این جریان را پیش می‌برد.

حکومت میدان را به شجاع الدین‌ها می‌دهد و به خانلری‌ها چندان وقعی نمی‌نهند. قصه به همین سادگی است. چنین می‌شود که شجاع الدین‌ها با دست کردن در چاه‌های نفت و تکیه بر پول های بادآورده نفتی، خیالپردازانه امیال ملکوکانه شاه شاهان را واقعی جلوه داده و هر سال نمایش‌های باشکوه برگزار می‌کنند که گل سر سبد آنها «جشن‌های دوهزار پانصد ساله» است. این جشن‌ها، صرفا کارنوال و آئین نبودند، بلکه نمایشی از علوم شاهی هم بودند. دستاوردهای سال‌ها تلاش و سرمایه گذاری در فرهنگستان‌ها و دانشگاه ها و مراکز پژوهشی و بنیادها در این جشن تبلور می‌یافت.

در این جشن‌ها به تعبیر نجف زاده «سمبلیسم باستان گرایانه» که «تمام ارکان نظام سیاسی» را در برگرفته بود نمایش داده شد. «علوم شاهی» وظیفه‌ای جز تولید انبوه و نمایش انبوه این سمبولیسم باستان گرایانه بر عهده نداشت. توهم «تمدن بزرگ» و «خیال اندیشی شاهی» چشم همه از جمله محققان فاخر درباری را کورکور کرده بود. دانش رسمی «نمایش و بازسازی توهم ایدئولوژیک بود» (ص ۲۷۲). حتی علوم شاهی به سراغ سنت‌ها هم رفتند تا نمایش باشکوهی از تاریخ ایران را برای پهلوی‌ها فراهم کنند. اما اعلیحضرت نمی‌دانست «استخدام سنت برای تداوم قدرت غیر دموکراتیک، خشم خداوند را در پی خواهد داشت» (ص ۲۷۳). «علوم شاهی در قالب محصولات فرماسیون تکنیکی نشر ظاهر می‌شدند» (ص ۲۷۶) و دستگاه‌های عریض و طویل برای تولید مکانیکی و تکثیر مکرر در مکرر علوم شاهی ایجاد شدند. «متون علوم شاهی مزین به تمثال همایونی» شدند و هزاران هزار دوز و کلک دیگر.

عاقبت چه شد؟ هیچ! عاقبت این شد که نه بازی حذفی زیست ـ قدرت در میان مردم بلکه حتی به میان متولیان همان علوم شاهی هم عمیقا نفوذ کرد، چنان که  «خطوط گریز و مبارزه به صورت ریزوماتیک به خانه های متولیان و کارگزان زیست ـ رسمی قدرت نیز راه یافته بود و سازوبرگ‌های نرم و سخت حاکمیت در تولید سلطه نمی‌توانست موفق باشد. زیست ـ قدرت جامعه‌ای نمایشی ساخته بود که سرپیچی میل‌های طغیان گر و حبس و تیرباران آنها را در پس تصاویر پنهان می‌کرد » (ص ۲۹۳ ص).

وقتی کتاب «تجدد رمانتیک و علوم شاهی» را مطالعه می‌کردم داستان مولانا در مثنوی برایم تداعی شد. پادشاه برای درمان کنیزک مورد علاقه‌اش همه طبیبان سراسر مُلک شاهی را فراخواند. طبیبان مغرور به علم خود بدون تکیه بر خداوند هم سرنگبین تجویز کردند. اما از قضا حال کنیزک به وخامت گذاشت و سرکنگبین که برای صفرا مفید بود صفرا فزود. باری، علم برای سیاست مفید است، اما مشروط به آن که در موقعیت دموکراتیک آن را بکار بندیم! والا همین علم بلای جای پادشاه می‌شود!

 روایت پهلوی‌ها و دانش رسمی و علوم شاهی استعاره‌ای است برای درک و دریافت موقعیت مسأله‌مند دانش در دوره  پساانقلاب. علی قلی پور هم اخیرا در کتاب «پرورش ذوق عامه در عصر پهلوی» (1397) روایت تاریخ‌نگارانه خواندنی از سیاست‌های فرهنگی پهلوی‌ها و تلاش ناکام آنها برای از میان بردن همه سلیقه‌ها و شکل دادن سلیقه‌ای واحد مطابق امیال ایدئولوژی رسمی از طریق هنرها و فرهنگ را نشان می‌دهد. روایت قلی پور خوانش فوکویی نیست و صرفا تاریخ نگاری ایده «پرورش ذوق عامه» است و استفاده از «فرم بروکراسی برای اعمال زور مشروع دولت» های پهلوی.

نمی‌دانم در چهل سال بعد راویان اخبار و طوطیان شیرین گفتار چه روایتی از حال و روز ایران پساانقلاب روایت کنند، اما پیشنهاد می‌کنم اهل اندیشه و سیاست این کتاب‌ها را با دقت بخوانند و درس عبرت بیاموزند و مراقب شجاع الدین شفاها باشند که نوبت به خوانش فوکویی از این روزگار هم خواهم رسید! پس بهتر است از همین امروز کمی فضای نقد و آزادی اصیل و واقعی به دانشگاه‌ها و نهادهای مولد دانش و فرهنگ اعطا کنیم تا مبادا در خیال خام و توهم ایدئولوژیک علوم شاهی سرنوشت خود و جامعه را به فنا دهیم. نمایش‌های باشکوهی می توانند صفرا فزایند! این را هرگز فراموش نکنیم. لطفا.

نوشته چگونه از قضا «دانش رسمی» صفرا فزود! اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

این نشست روز چهارشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۶ در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران واقع در بلوار کشاورز، خیابان وصال، کوچه شاهد، پلاک ۸ برگزار می‌شود.

نوشته نشست «انقلاب پارادایمی در جهان و ایران» برگزار می‌شود اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.

در این نشست حاتم قادری، مدرس و پژوهشگر حوزه علوم سیاسی و عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس، مسعود جعفری و همچنین نویسنده و مترجم کتاب حضور داشته و به ایراد سخن خواهند پرداخت. این دومین جلسه نقد و بررسی این کتاب است، پیشتر نیز یک جلسه دیگر درباره این کتاب در کتابخانه ملی برگزار شده بود.

«اندرز به سلطان» زمستان پارسال (۱۳۹۷) با شمارگان هزار نسخه، ۲۳۶ صفحه و بهای ۵۰ هزار تومان توسط نشر تاریخ ایران منتشر شده است. نویسنده در این کتاب می‌کوشد تا به بررسی بخش‌های گوناگون و متعارض در تفکر سیاسی از قرن چهارم هجری تا امروز بپردازد. این کتاب بر آن است که بررسی مجدد این آرا و سرنوشت و اقبال آن‌ها در دورانی طولانی‌تر ما را وامی‎دارد تا در درک خود از رابطه میان تاریخ مدرن و روایت‌های اخیر در تاریخ تفکر سیاسی غرب و اسلام بازنگری کنیم.

اندرزهایی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته‌اند، که دامنه‌اش از «وظایف وزیر» در مصر باستان است تا «نامه تنسر» در ایران پیش از اسلام و کتاب «سِرالاسرار» و چندین اندرزنامه‎ اروپایی و اسلامی از سده‌های دهم و یازدهم تنوع شیوه‌هایی را نشان می‌دهند که تاریخ در آن‌ها خود را عیان می‌سازد. حقانیتی که همواره آینه‌ها در برابر امیران به نمایش می‌گذارند، درک ما را از متونی به چالش می‌کشند که در آن‌ها به عنوان دریچه‌ای به جهان‌بینی‌ها نظر می‌کنیم و توجه ما را به شیوه‌های غیرمتعارفی جلب می‌کند که می‌توان در آن‌ها به فحوای کلام در متنی خاص دست پیدا کرد.

عموم علاقه‌مندان برای شرکت در این نشست می‌توانند در روز و ساعت تعیین شده به دفتر انتشارات تاریخ ایران به نشانی تهران، خیابان فلسطین، پایین‌تر از میدان فلسطین، پلاک ۳۷۲ (ساختمان ۱۱۰)، طبقه سوم، شماره ۳۰۴، مراجعه کنند.

نوشته حاتم قادری «اندرز به سلطان» را نقد می‌کند اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.