نوشته تست روانشناسی اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>این تست یکی از استانداردترین تست های شخصیتشناسی است که این روزها بین روانشناسان رواج زیادی پیدا کرده است. پاسخ به آنها هم اصلاً کار دشواری نیست. کافی است کمی به خودتان رجوع کنید. یک کاغذ و قلم هم کنار دستتان باشد که بتوانید امتیازهایی که گرفتهاید را جمع بزنید.
چه موقع از روز بهترین و آرامترین احساس را دارید؟
الف – صبح
ب- عصر و غروب
ج – شب
معمولاً چگونه راه میروید؟
الف – نسبتاً سریع، با قدمهای بلند
ب- نسبتاً سریع، با قدمهای کوتاه ولی تند و پشت سر هم
ج – آهسته تر، با سری صاف روبرو
د – آهسته و سربه زیر
ه- خیلی آهسته
وقتی با دیگران صحبت میکنید؛
الف – میایستید و دست به سینه حرف میزنید
ب- دستها را در هم قلاب میکنید
ج – یک یا هر دو دست را در پهلو میگذارید
د – دست به شخصی که با او صحبت میکنید، میزنید
هـ- با گوش خود بازی میکنید، به چانهتان دست میزنید یا موهایتان را صاف میکنید
وقتی آرام هستید، چگونه مینشینید؟
الف – زانوها خم و پاها تقریباً کنار هم
ب- چهارزانو
ج – پای صاف و دراز به بیرون
د – یک پا زیر دیگری خم
وقتی چیزی واقعاً برای شما جالب است، چگونه واکنش نشان میدهید؟
الف – خندهای بلند که نشان دهد چقدر موضوع جالب بوده،
ب – خنده، اما نه بلند
ج – با پوزخند کوچک
د – لبخند بزرگ
هـ- لبخند کوچک
نوشته تست روانشناسی اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>نوشته نکاتی درباره خواب کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>خوب خوابیدن بیش از آن که برای والدین مهم باشد، برای یک نوزاد مهم است. در این رابطه عقاید متفاوت درست و غلطی وجود دارد.
بسیاری از والدین اطلاعات ضعیفی در این رابطه که یک نوزاد به چند ساعت خواب در طول شبانه روز نیاز دارد یا این که چه موقع باید او را بخوابانند و کمی به حال خود رها کنند، دارند.
در این جا برخی از عقاید درست و غلط را با هم مرور میکنیم:
* نوزادان باید در طول شبانه روز ۱۲ ساعت بخوابند
اشتباه است. نوزاد تازه متولد شده به ۱۶ تا ۱۷ ساعت خواب و کودک ۳ ساله به ۱۲ ساعت خواب نیاز دارد.
هر چه سن کودک بالاتر رود، میزان نیاز او به خواب کمتر خواهد شد. مثلاً یک کودک ۶ ساله به ۱۰ ساعت و یک کودک ۱۲ ساله به ۹ ساعت خواب نیاز دارد.
با این حال باز هم همه چیز به خود کودک بستگی دارد.
* نشانه کم خوابی یا بد خوابی در کودکان کبودی و سیاهی زیر چشم است.
اشتباه است. از جمله نشانههای کم خوابی در کودکان، بد بیدار شدن صبحگاهی، خستگی در طول روز، بیداریهای مداوم شبانه و تند خویی است.
* خواباندن کودکان سر یک ساعت مقرر بیفایده است.
اشتباه است. خواباندن کودکان سر یک ساعت مقرر به آنها در ایجاد تدریجی یک خواب خوب و پیشگیری از بروز اختلال در ریتم خواب و خواب سبک داشتن کمک میکند.
* وقتی کودک شبها گریه میکند باید به او در دوباره خوابیدن کمک کرد.
اشتباه است. خواب کودکان از سیکلهای گوناگون و بیداریهای کوتاه مدت بین هر سیکل تشکیل شده است.
برخی از این بیداریها با گریه همراه است. در صورتی که والدین با هر بار بیدار شدن کودک به سمت او بروند و سعی در خواباندن او داشته باشند، کودک به این امر عادت میکند و بدون آمدن آنها مجددا نخواهد خوابید. تنها در صورتی که کودک به گریه افتاد و گریه او قطع نشد، لازم است والدین برای اطمینان حاصل کردن از این که مشکلی پیش نیامده به او سر بزنند. حتی در این حالت نیز نباید او را بغل کرد و از تخت بیرون آورد.
* خروپف کردن کودکان طبیعی است.
اشتباه است. در صورتی که کودک سرماخورده باشد، خروپف طبیعی است اما اگر خروپف بدون دلیل بود، ممکن است لوزههای کودک خیلی بزرگ باشد و در این حالت باید با پزشک مشورت کرد.
* وقتی کودکی دست و پایش را میکشد یعنی خوابش میآید.
اشتباه است. نشانههای خواب آلودگی در کودکان شامل خمیازه کشیدن، مالیدن چشم و گریه بیدلیل است.
* خواب نیمروزی باید حداکثر ۳۰ دقیقه باشد.
اشتباه است. مدت زمان خواب نیمروزی در کودکان مختلف متفاوت است و به نیازهای کودک بستگی دارد.
در کل خواب نیمروزی نباید خیلی طولانی و بیش از نصف روز باشد.
* دمای مناسب اتاق برای خواب کودک ۲۲ درجه است.
اشتباه است. درجه حرارت ایده آل برای خواب کودکان بین ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد است.
نوشته نکاتی درباره خواب کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>نوشته آموزش مهارت لباس پوشیدن به کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>Skills to dress up for the baby
فرزندم موقع بیرون رفتن، لباسهای نامناسب و کهنه اش را میپوشد و بر این عقیده اصرار زیادی دارد.
١. وقتی برای خرید لباس میروید، در فروشگاه چند نمونه لباس را که از نظر جنس، رنگ و قیمت مورد قبول شماست جدا کنید و از کودک بخواهید یکی از آنها را انتخاب کند. وقتی کودک موقع خرید امکان انتخاب داشته باشد و شما نیز با خرید آن لباسها موافقت کنید، دعواهای روزمره کمتری خواهید داشت.
٢. با فرزندتان کمد لباسهایش را طوری مرتب کنید که انتخابهایش راحتتر باشد. اگر کمدتان چند کشو دارد، لباسهای مدرسه، بازی، مهمانی و… را در قسمتهای جداگانه بگذارید. در غیر این صورت از چند سبد پارچه ای میتوانید برای جدا کردن لباسهایش استفاده کنید. به او اجازه دهید گاهی در خانه لباسهای نامتعارفی را که خیلی دوست دارد، بپوشد.
٣. با فرزندتان جر و بحث نکنید. این کار به استقلال او لطمه وارد میکند. به او حق انتخاب بدهید: «بلوز آبی ات را میپوشی یا بلوز قرمزت را؟». گاهی موقع رفتن به پارک میتوانید به فرزندتان اجازه دهید لباسی را که دوست دارد بپوشد، خیلی نگران نباشید، احتمالا دیگران متوجه میشوند شما آنها را انتخاب نکرده اید.
نمیخوام لباسمرو عوض کنم؛ همین یکی رو دوست دارم – مامان کفشهام رو زودتر دربیار. – چرا لباس من اتوکرده نیست؟ مگه من نگفته بودم امروز میخوام این بلوزم رو بپوشم؟ – وای امان از دست تو، بازم که تیشرتترو پشت و رو پوشیدی. – آخه من چند بار بهات گفتم کفشهاترو درست بپوش! هان؟ یعنی این مشکلات پایانی هم دارند؟ شاید جواب مثبت باشد! تا به حال دقت کردهاید که گاهی رعایت نکات تربیتی کوچک میتواند اثراتی دلخواه داشته باشد؛ اثراتی که هم به نفع کودک است و هم به نفع والدین. کودک میتواند با اعتماد به نفس بهتر، استقلال بیشتر و با احساس مسئولیت قویتر بزرگ شود و البته والدین نیز آرامش بیشتری را تجربه میکنند و لذت بچهداری را نیز بهتر حس خواهند کرد. وقتی کودک شما بتواند خودش لباسش را بپوشد نه تنها مستقل بار خواهد آمد بلکه شما هم وقت بیشتری برای گفتوگو و بازی با او خواهید داشت.
* لباس مناسب بخر لباسهایی که برای کودکتان در زیر سن ۴ سالگی تهیه میکنید، بهتر است دارای دکمه، زیپ و کمربند ظریفی نباشد؛ چرا که انگشتان او هنوز توانایی انجام کارهای ظریف را ندارند و این موضوع باعث تاخیر در استقلال او در این زمینه میشود. به همین دلیل تلاش کنید لباسهایی برای او تهیه کنید که جادکمههای آن گشاد، سگک و زیپ آن بزرگ و کمربندی چسبی داشته باشد؛ البته یقه گشاد یادتان نرود.
* حق انتخاب بده از ۳ سالگی کودک شما باید این حق را داشته باشد که لباسی را که میخواهد بپوشد، خودش انتخاب کند. به عنوان مثال، اگر مهد کودک میرود، خودش تصمیم بگیرد که چه لباسی میخواهد به تن کند. لبته شاید بسیاری از مادران با خواندن این قسمت بگویند که فقط همین یک دردسر را کم دارند و کافی است این اجازه را به کودکشان بدهند تا از فردا لباس مهمانی را موقع پارکرفتن بپوشد و لباس خواب را زمان رفتن به مهد. باید توجه داشت که برای جلوگیری از چنین مسائلی، راهحلهایی نیز وجود دارد؛ راههایی که علاوه بر جلوگیری از وقوع چنین بی نظمیهایی، کودک شما را نیز از منافع این برنامه محروم نمیکند.
* طبقهبندی درخدمت استقلال لباسهای مربوط به هر فعالیتی را در جایی جدا قرار دهید؛ به عنوان مثال، لباسهای مهمانی در یک کشو، لباسهای خانه در یک کشو، لباسهای بیرون رفتن در یک کشو و… البته توجه داشته باشید که اگر تعداد این گروهها زیاد باشد، میتواند باعث گیج شدن کودکتان شده و احتمال خطای او را زیاد کند؛ پس سعی کنید تعداد آنها بیشتر از ۵ تا نباشد.
نوشته آموزش مهارت لباس پوشیدن به کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>نوشته آموزش مهارت صحبت کردن به کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>کودکان در طول دو سال اول زندگیشان حرف زدن و صحبت کردن را یاد میگیرند. کودکان خیلی قبل از اینکه اولین کلماتشان را به زبان بیاورند در حال یادگیری قواعد زبان و نحوة استفادة بزرگسالان از آن برای گفتوگو هستند. در این مطلب میتوانید با زمان و سن شروع حرف زدن در کودکان، مراحل آموختن و رشد این توانایی، کمک به کودک برای رشد قدرت صحبت کردنش، تأخیر در حرف زدن کودک و مرحلة بعد از این نقطة عطف آشنا شوید.
کودکتان قبل از اینکه اولین کلماتش را به زبان بیاورد در حال یادگیری قواعد زبان و شکل و چگونگی استفادة شما از آن برای گفتوگوست. او برای صداسازی شروع به استفاده از زبان، لبها، سقف دهان و هر دندانی که درآورده است میکند. در طول یکی دو ماه اول ابتدا گریهها و بعد شروع به «آآآ» و «ااو» و کمی بعد از آن غان و غون کردن میکند. خیلی زود این صداها به کلمات واقعی تبدیل میشود، حتی از شش ماهگی ممکن است کلماتی مثل «مامان» و «بابا» از زبانش بیرون بیاید.
بعد از آن، کودک از شما و هر کسی که اطرافش است کلماتی را تقلید خواهد کرد و در فاصلة ۱۸ ماهگی تا دو سالگی جملات دو تا چهار کلمهای را به زبان میآورد. همچنان که جهشهای رشد ذهنی، احساسی و رفتاری را تجربه میکند، به شکل روزافزونی قادر به استفاده از کلمات برای شرح آنچه میبیند، میشنود، فکر میکند، احساس میکند و میخواهد میشود.
حرف زدن کودکان و نقاط عطف رشد زبان در آنها سیر زمانی جالبی دارد. همچنین اگر کودک شما در یک محیط دوزبانه بزرگ میشود، نقاط عطف رشد زبانی در هر دو زبان تقریباً همزمان اتفاق میافتد. روند پیشرفت حرف زدن در کودک به شکل زیر است:
در رحم مادر: بسیاری از پژوهشگران باور دارند که فرایند یادگیری فهم زبان از زمانی که کودک در رحم است اتفاق میافتد. همان زمانی که کودک متولدنشده به صدای ثابت ضربان قلبتان عادت میکند، به صدای شما حساس میشود و میتواند آن را از صدای دیگران تشخیص دهد.
تولد تا سه ماهگی: گریه کردن اولین روش ارتباطی کودک است و تنها یک نوع گریه برای همة مقاصد او وجود ندارد. یک جیغ گوشخراش ممکن است علامت گرسنگی او باشد، درحالیکه یک گریة منقطع و مویه مانند ممکن است به معنای کثیف شدن پوشکش باشد. همچنان که کودک بزرگتر میشود گنجینة دلپذیری از غان و غون و زمزمه را برای خود ایجاد میکند. در مورد توانایی فهم زبان نیز، کودک با گوش کردن به اطرافیانش شروع به تشخیص صدای کلمات و ساختار جملهها میکند.
چهار تا شش ماهگی: در این مرحله، کودک شروع به غان و غون کرده است و اصوات بیصدا و صدادار را به هم میچسباند مثل دادا و از حدود شش ماهگی به شنیدن اسمش واکنش نشان میدهد.
ممکن است گاهی هم اولین «مامان» و «بابا»ها را از او بشنوید، هرچند مطمئناً شما را بسیار خوشحال میکند اما کودکتان هنوز این کلمات را با شما ارتباط نمیدهد یعنی نمیداند منظور از مامان و بابا شما هستید. این اتفاق کمی دیرتر و حدود یک سالگی رخ میدهد.
تلاشهای کودکتان برای صحبت کردن چیزی شبیه مونولوگهای جریان سیال ذهن در یک زبان دیگر به نظر میآید که کلمات بیپایانی دارد که همگی به هم چسبیدهاند. ایجاد صدا برای کودکتان هنوز یک بازی است، یعنی او در حال تجربه کردن با زبان، دندان، سقف دهان و تارهای صوتی برای ایجاد انواع صداهای بامزه است.
در این مرحله، چه زبان شما فارسی باشد و چه فرانسه، غان و غون کردن کودک یکسان به نظر میآید. شاید متوجه شوید که کودکتان برخی صداها را بیشتر دوست دارد مثل «کا» یا «دا» و آنها را بارها و بارها تکرار میکند، زیرا صدای آنها و احساسی را که تلفظشان در دهانش ایجاد میکند دوست دارد.
هفت تا ۱۲ ماهگی: اکنون دیگر غان و غون کودک و صداهایی که میسازد طوری به نظر میرسد که انگار معنایی دارد. این به دلیل آن است که او سعی میکند تنهای صدا و الگوهایی مشابه زبان شما را استفاده کند. با صحبت کردن و کتاب خواندن برای او، این غان و غون و اصوات کودکانه را پرورش دهید.
۱۳ تا ۱۸ ماهگی: اکنون کودک شما یک یا چند کلمه را استفاده میکند و میداند معنای آنها چیست. او حتی اکنون تن و آهنگهای مختلف صدا را امتحان میکند و مثلاً وقتی سؤالی میپرسد تن صدایش را بالا میبرد. کودکتان وقتی قدرت بیان نیازهایش را پیدا میکند به اهمیت زبان پی میبرد.
۱۹ تا ۲۴ ماهگی: اگرچه کودک اکنون احتمالاً کمتر از ۵۰ کلمه را به زبان میآورد اما معنای کلمات بسیار بیشتری را میفهمد و هر روز کلمات بیشتری را یاد میگیرد، پس بهتر است مراقب حرف زدن خود و اطرافیانتان باشید. او همچنین ممکن است دو کلمه را به هم بچسباند و جملات سادهای بسازد.
از دو سالگی کودک ممکن است جملات دو تا چهار کلمهای بسازد و ملودیهای سادهای را بخواند. همچنان که احساس فردیت او بیشتر میشود، دربارة چیزهایی که دوست دارد و دوست ندارد و افکار و احساساتش صحبت میکند. ضمایر ممکن است او را گیج کند و به همین دلیل شاید به جای «من گرسنه» بگوید «نینی گرسنه».
۲۵ تا ۳۶ ماهگی: کودک نوپای شما ممکن است مدتی برای پیدا کردن حجم و بلندی صدای مناسب برای صحبت کردن درگیر باشد اما خیلی زود آن را پیدا میکند. همچنین از این سن استفاده از ضمایری مثل من یا شما را یاد میگیرد.
در فاصلة دو تا سه سالگی دایرة واژگان کودک شما وسیعتر میشود و بیشتر چیزهایی را که به او میگویید میفهمد. او اسمها و فعلها را به هم میچسباند تا جملاتی بسازد مثل «من الان میرم».
وقتی کودکتان به سه سالگی میرسد ممکن است به یک سخنگوی ماهر تبدیل شده باشد. او قادر خواهد بود که یک گفتوگوی ادامهدار با شما داشته باشد و شما هم بیشتر چیزهایی را که میگوید خواهید فهمید، حتی وقتی از کودکتان بیشتر از یک کار میخواهید، دیگر میتواند آن را بفهمد.
نوشته آموزش مهارت صحبت کردن به کودک اولین بار در انتشارات بوکتاب. پدیدار شد.
]]>